حیا

امام علی (ع):

اَلحَیاءُ مِفتاحُ کُلِّ الخَیرِ؛

حیا کلید همه خوبی هاست.

غررالحکم ۱/۷۹/۲۹۵

رسول اکرم (ص):

اَلحَیاءُ زینَةُ الإِسلامِ؛

حیا زینت اسلام است.

مستدرک الوسایل ۱/۴۸۸/۱۲۴۴

رسول اکرم (ص):

إِنَّ اللهَ یُحِبُّ الحَیِیَّ الحَلیمَ العَفیفَ المُتَعفِّفَ؛

خداوند انسان با حیای بردبار پاک دامنی را که پاکدامنی می ورزد دوست دارد.

کافی ۲/۱۱۲/۸

امام کاظم (ع):

اَلحَیاءُ مِنَ الإیمانَ وَ الإیمانُ فِی الجَنَّةِ وَ البَداءُ مِنَ الجَفاءِ وَ الجَفاءُ فِی النّارِ؛

حیا از ایمان و ایمان در بهشت است و بد زبانی از بی مهری و بدرفتاری است و بدرفتاری در جهنم است.

بحار الأنوار ۷۸/۳۰۹/۱

امام صادق(ع):

اَلحَیاءُ عَلی وَجهَینِ فِمِنهُ ضَعفٌ وَ مِنهُ قُوَّةٌ وَ إ‌سلامٌ وَ إیمانٌ؛

حیا بر دو گونه است: یکی حیای ضعف و ناتوانی و دیگری حیای قدرت و اسلام و ایمان.

بحار الأنوار ۷۸/۲۴۲/۱۰۸

رسول اکرم(ص):

اَلحَیاءُ عَشَرَةُ أجزاءٍ فَتِسعَةٌ فِی النِّساءِ وَ واحِدٌ فِی الرِّجالِ؛

حیا ده جز دارد، نه جزء آن در زنان است و یک جزء درمردان.

کنز العمال ۳/۱۲۱/۵۷۶۹

امام علی(ع):

غایَةُ الحَیاءِ أن یَستَحیِیَ المَرءُ مِن نَفسِهِ؛

اوج حیا این است که آدمی از خودش حیا کند.

غررالحکم ۴/۳۷۳/۶۳۶۹

امام علی (ع):

ثَلاثٌ لا یُستَحیی مِنهُنَّ: خِدمَةُ الرَّجُلِ ضَیفَهُ وَ قیامُهُ عَن مَجلِسِهِ لِأبیهِ وَ مُعَلِّمِهِ وَطَلَبُ الحَقِّ وَ إن قَلّ:

از سه کار حیا نباید کرد: خدمت به میهمان، از جا برخاستن در برابر پدر و آموزگار خویش و طلب حق گرچه اندک باشد.

غررالحکم ۳/۳۳۸/۴۶۶۶

امام علی(ع):

اَلحَیاءُ مِنَ اللهِ یَمحو کَثیراً مِنَ الخَطایا:

حیا از خدا بسیاری از گناهان را پاک می کند.

غررالحکم ۱/۳۹۹/۱۵۴۸

رسول اکرم(ص):

أمَّا الحَیاءُ فَیَتَشَعَّبُ مِنهُ اللِّینُ، و الرّأفَةُ، و المُراقَبَةُ لِلّهِ فِی السِّرِّ و العَلانیَةِ،والسَّلامَةُ، واجتِنابُ الشَّرِّ، و البَشاشَةُ، و السَّماحَةُ، و الظَّفَرَ، وحُسنُ الثَّناءِ عَلَی المَرءِ فِی النّاسِ، فَهذا ما أصابَ العاقِلَ بِالحَیاءِ، فَطُوبی لِمَن قَبِلَ نَصیحَةَ اللهِ و خافَ فَضیحَتَهُ:

اما شاخه‌های حیا عبارتند از: نرمش، مهربانی، در نظر داشتن خدا در آشکارو نهان، سلامت، دوری از بدی، خوشرویی، گذشت، بخشندگی، پیروزی و خوشنامی در میان مردم، اینها فوایدی است که خردمند از حیامی برد. خوشا بحال کسی که نصیحت خدا را بپذیرد و از رسوایی خودش بترسد.

تحف العقول ص ۱۷