حدیث بصورت موضوعی

رسول اکرم(ص):

خَیرُ بَیتٍ فِی‌المُسلِمینَ بَیتٌ فیهِ یَتیمٌ یُحسَنُ إِلَیهِ وَ شَرُّ بَیتٍ فِی المُسلِمینَ بَیتٌ فیهِ یَتیمٌ یُساءُإِلَیهِ أنَا وَ کافِلُ الیَتیمِ فِی‌الجَنَّةِ هکَذا؛

بهترین خانه‌های مسلمانان خانه‌ای است که در آن یتیمی باشد و به او نیکی کنند و بدترین خانه‌های مسلمان خانه‌ای است که در آن یتیمی باشد و با او بدی کنند، من و سرپرست یتیم در بهشت مانند دو انگشت همراهیم.

نهج الفصاحه ح ۱۵۱۰

رسول اکرم(ص):

یا عَلیُّ إذا بَکَی الیَتیمُ اهتَزَّ العَرشُ، فَیَقولُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ لِجَبرَئیلَ: وَسِّع فِی النّارِ لِمَن أبکاهُ فَإِنّی اُبکیهِ، وَوَسِّع فِی الجَنَّةِ لِمَن أضحَکَهُ فَإِنّی اُضحِکُهُ؛

ای علی هرگاه یتیم بگرید، عرش به لرزه می‌افتد، سپس خداوند عزوجل به جبرئیل می‌فرماید: آتش دوزخ را برای کسی که او را گریاند، گسترش بده که من او را خواهم گریاند. و برای کسی که او را خنداند در بهشت جایی باز کن که من او را خندان سازم.

میراث حدیث ۲/۴۸/۱۹۸

امام علی(ع):

ما مِن مُؤمِنٍ وَلامُؤمِنَةٍ یَضَعُ یَدَهُ عَلی رَأسِ یَتیمٍ تَرَحُّماً لَهُ إِلّا کَتَبَ اللهُ لَهُ بِکُلِّ شَعرَةٍ مَرَّت یَدُهُ عَلَیها حَسَنَةً؛

هیچ مرد و زن مؤمنی نیست که دست محبت بر سر یتیمی بگذارد،مگر این که خداوند به اندازه‌ی هر تار مویی که بر آن دست کشیده است ثوابی برایش بنویسید.

بحارالأنوار ۷۵/۴/۹

رسول اکرم(ص):

کُن لِلیَتیمِ کَالأبِ الرَّحیمِ، وَاعلَم أنَّکَ تَزرَعُ کَذلِکَ تَحصِدُ؛

برای یتیم چون پدر مهربان باش، و بدان که هر چه کِشت کنی همان می‌دروی.

بحارالأنوار ۷۷/۱۷۱/۷

رسول اکرم(ص):

مَن عالَ یَتیماً حَتّی یَستَغنیَ عَنهُ أوجَبَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ بِذلِکَ الجَنَّةَ کَما أوجَبَ اللهُ لِآکِلِ مالِ الیَتیمِ النّارَ؛

هر کس یتیمی را سرپرستی کند تا آن که بی‌نیاز گردد، خداوند به سبب این کار بهشت را بر او واجب سازد، همچنان که آتش دوزخ برخورنده‌ی مال یتیم واجب ساخته است.

بحارالأنوار ۷۵/۴/۸

رسول اکرم(ص):

أتُحِبُّ أن یَلینَ قَلبُکَ وَ تُدرِکَ حاجَتَکَ؟ اِرحَمِ الیَتیمَ وَامسَح رَأَسُه وَ أطعِمهُ مِن طَعامِکَ یَلِن قَلبُکَ وَ تُدرِک حاجَتَکَ؛

آیا دوست داری نرمدل شوی و به خواسته‌ات برسی؟ به یتیم مهربانی کن و دست محبت بر سر او بکش و از غذایت به او بخوران. تا دلت نرم شود و به خواسته‌ات برسی.

نهج الفصاحه ح ۲۷

رسول اکرم(ص):

ثَلاثَةٌ فی ظِلِّ العَرشِ یَومَ القیامَةِ یَومَ لاظِلَّ إلّا ظِلُّهُ… وَامرَأةٌ ماتَ زَوجُها وَ تَرَکَ عَلَیها أیتاماً صِغاراً وَ قالَت: لا أتَزَوَّجُ عَلی أیتامی حَتّی یَموتوا أو یُغنیَهُمُ اللهُ…؛

سه کس روز قیامت هنگامی که سایه‌ای جز سایه عرش نیست در سایه‌ی آن دارند… و زنی که شوهرش بمیرد و اطفال صغیری باقی گذارد و او گوید من با وجود یتیمان خود شوهر نمی‌کنم تا بمیرند یا خداوند آنها را بی‌نیاز کند.

نهج الفصاحه ح ۱۲۲۰

رسول اکرم(ص):

 مَن أحسَنَ إلی یَتیمٍ أو یَتیمَةٍ کُنتُ أنَا وَ هُوَ فِی الجَنَّةِ کَهاتَینِ؛

هر کس به پسر و یا دختر یتیمی نیکی کند، من و او در بهشت مانند این دو انگشت همسایه‌ی یکدیگریم.

کنز العمال ۳/۱۶۸/۵۹۹۹

امام باقر(ع):

 أربَعٌ مَن کُنَّ فیهِ بَنَی اللهُ لَهُ بَیتاً فِی‌الجَنَّةِ: مَن آوَی الیَتیمَ وَ رَِحِمَ الضَّعیفَ وَ أشفَقَ عَلی والِدَیهِ وَ أنفَقَ عَلَیهِما وَ رَفِقَ بِمَملوکِهِ؛

چهار چیز است که اگر در کسی باشد خداوند خانه‌ای در بهشت برای او بنا می‌کند: کسی که یتیمی را پناه بدهد، به ناتوان رحم کند، نسبت به پدر و مادرش دلسوز و مهربان باشد، برای آنها خرج کند و با مملوک خود مدارا نماید.

محاسن ۱۸/۲۳

رسول اکرم(ص):

لَمّا اسریَ بی إِلَی السَّماءِ رَأیَتُ قَوماً تَقذَفُ فی أجوافِهِمُ النّارُ وَ تَخرُجُ مِن أدبارِهِم، فَقُلتُ: مَن هؤُلاءِ یا جَبرَئیلُ؟ فَقالَ: هؤُلاءِ الَّذینَ یَأکُلونَ أموالَ الیَتامی ظُلماً؛

شبی که به آسمان برده شدم گروهی را دیدم که در شکم‌های آنان آتش افکنده می‌شود و از مخرجشان خارج می گردد. گفتم ای جبرئیل، اینها کیسند؟ گفت: اینها کسانی هستند که اموال یتیمان را به ناحق می‌خورند.

بحارالأنوار ۷۹/۲۶۷/۲