حدیث بصورت موضوعی

رسول اکرم(ص):

إِنَّ الله رَحیمٌ یُحِبُّ الرَّحیمَ یَضَعُ رَحمَتَهُ عَلی کُلِّ رَحیمٍ؛

خداوند رحیم است و رحیم را دوست دارد و دست مهر خود را بر سر هر رحیمی می‌گذارد.

کنز العمال ۴/۲۴۹/۱۰۳۸۱

رسول اکرم (ص):

وَالَّذی نَفسی بِیَدِهِ لایَدخُلُ الجَنَّةِ إِلّا رَحیمٌ، قالوا: «کُلُّنارَحیمٌ»، قالَ:لاحَتّی تَرحَمَ العامَّةَ؛

سوگند به آن که جانم در دست اوست کسی جز شخص رحیم به بهشت نمی‌رود. عرض کردند:«همه‌ی ما دلرحم و مهربانیم»، فرمودند: نه، مگر آن گاه که به عموم مردم رحم کنید.

کنز العمال ۳/۱۶۷/۵۹۸۹

رسول اکرم(ص):

مَن رَحِمَ وَ لَو ذَبیحَةَ عُصفورٍ رَحِمَهُ اللهُ یَومَ القیامَةِ؛

هرکس حتی به لاشه‌ی گنجشکی رحم کند، خداوند در روز قیامت به او رحم خواهد کرد.

کنز العمال ۶/۲۶۳/۱۵۶۱۴

امام صادق(ع):

اَلمُؤمِنُ…یَنصُرُ المَظلومَ وَ یَرحَمُ المِسکینَ. نَفسُهُ مِنهُ فی عَناءٍ وَ النّاسُ مِنهُ فی راحَةٍ؛ مؤمن… مظلوم رایاری می‌کند و به مسکین و درمانده رحم می‌نماید، جانش از او در رنج است و مردم از او در آسایش.

کافی ۲/۲۳۱/۴

رسول اکرم(ع):

اِرحَمِ الصَّغیرَ وَوَقِّرِ الکَبیرَ تَکُن مِن رُفَقائی؛

به کودکان رحم کن و بزرگسالان را احترم نما تا از دوستان من باشی.

کنز العمال ۳/۱۸۱/۶۰۵۵

امام علی(ع):

إِنَّما یَنبَغی لِأهلِ العِصمَةِ وَ المَصنوعِ إِلَیهِم فِی السَّلامَةِ أن یَرحَموا أهلَ الذُّنوبِ وَ المَعصیَةِ وَ یَکونَ الشُّکرَ هُوَ الغالِبَ عَلَیهِم؛

شایسته است که افراد پاکدامن و بهره‌مند از سلامت، باگنهکاران و اهل معصیت، رحیم باشند و سپاسگزاریِ(حق) بر جان آنان چیره شود.

نهج البلاغه خطبه‌ی ۱۴۰

رسول اکرم(ص):

مَن لا یَرحَم لایُرحَم وَ مَن لایَغفِر لا یُغفَر لَهُ وَ مَن لایَتُب لایَتوبُ اللهُ عَلَیهِ؛

هر کس رحم نکند به او رحم نشود، هر کس نبخشد بخشیده نشود و هر کس پوزش رانپذیرد، خداوند پوزش و توبه‌ی او را نخواهد پذیرفت.

کنز العمال ۳/۱۶۲/۵۹۶۶

امام علی(ع):

یا أیُّهَا الإِنسانُ ما جَرَّأکَ عَلی ذَنبِکَ…؟! أما تَرحَمُ مِن نَفسِکَ ما تَرحَمُ مِن غَیرِکَ؛

ای انسان، چه چیز تو را در گناه کردن گستاخ کرده است…؟! چرا همچنان که به دیگران رحم می‌کنی به خودت رحم نمی‌کنی؟!

نهج البلاغه خطبه‌ی ۲۲۳

رسول اکرم(ص):

اِرحَموا عَزیزاً ذَلَّ، وَ غَنیّاَ افتَقَرَ وَ عالِماً ضاعَ فی زَمانِ الجُهّالِ؛

به عزیزی که خوار گشته و ثروتمندی که فقیر شده و دانشمندی که در روزگار نادانان تباه گردیده است، رحم کنید.

بحاراأنوار ۷۴/۴۰۵/۲

امام علی(ع):

اِرحَم مَن دونَکَ یَرحَمکَ مَن فَوقَکَ وَقِس سَهوَهُ بِسَهوِکَ وَ مَعصیَتَهُ لَکَ بِمَعصیَتَکَ لِرَبَّکَ وَ فَقرَهُ إِلی رَحمَتِکَ بِفَقرِکَ إِلی رَحمَةِ رَبِّکَ؛

به زیر دست خود رحم کن تا بالا دستت به تو رحم کند وخطای او را با خطای خودت و نافرمانی‌اش از تو را با نافرمانی خود از پروردگارت و احتیاج او به ترحم تو را به احتیاجت به رحمت و بخشایش خدایت بسنج.

غررالحکم ۲/۲۱۶/۲۴۲۲