حدیث بصورت موضوعی

رسول اکرم(ص):

خَیرُ الرِّزقِ ما یَکفی؛

بهترین روزی آن است که انسان را کفایت کند.

بحارالأنوار ۷۷/۱۶۸/۴

رسول اکرم(ص):

مَن أکَلَ مِن کَدِّ یَدِهِ حَلالاً فُتِحَ لَهُ أبوابُ الجَنَّةِ یَدخُلَ مِن أیُّها شاءَ؛

هر کس از دسترنج حلال خود روزی خورد، در‌های بهشت به روی او گشوده می‌شود تا از هر کدام که بخواهد وارد شود.

جامع الأخبار ۳۹۰/۱۰۸۶

امام علی(ع):

اِعلَمُوا أنَّ عَبداً و إن ضَعُفَت حیلَتُهُ، وَ وَهِنَت مَکیدَتُهُ أنَّهُ لَن یُنقَصَ مِمّا قَدَّرَ اللهُ لَهُ، وَ إن قَویَ فی شِدَّةِ الحیلَةِ وَ قُوَّةِ المَکیدَةِ أنَّهُ لَن یُزادَ عَلی ما قَدَّرَ اللهُ لَهُ؛

بدانید که آنچه خداوند برای بنده مقدر کرده است، بی کم و کاست به او می‌رسد هر چند در چاره اندیشی و پیدا کردن راه‌های کسب روزی ناتوان باشد و نیز بیش از آنچه خداوند برایش مقدر کرده به او نرسد، هر چند بسیار زرنگ و چاره اندیش باشد.

امالی مفید ۲۰۷/۳۹

امام باقر(ع):

لَیسَ مِن نَفسٍ إلّا و قَد فَرَضَ اللهُ لَها رِزقَها حَلالاً یَأتیها فی عافیَةٍ، و عُرِضَ لَها بالحَرامِ مِن وَجهٍ آخَرَ، فُإن هیَ تَناوَلَت مِنَ الحَرامِ شَیئاً قاصَّها بِهِ مِنَ الحَلالِ الَّذی فَرَضَ اللهُ لَها، و عِندَاللهِ سِواهُما فَضلٌ کبیرٌ؛

خداوند برای هر کسی روزی حلالی مقرر داشته که به سلامت به او خواهد رسید. از طرف دیگر روزی حرام نیز در دسترس او قرار داده است که اگر انسان روزی خود را از آن حرام به دست آورد خداوند در عوض روزی حلالی را که برای او مقدر کرده است از او باز خواهد داشت و غیر از این دو روزی(حلال و حرام) روزی‌های فراوان دیگری نیز نزد خداوند هست.

بحارالأنوار ۵/۱۴۷/۶

امام باقر(ع):

اَللّهُمَّ ارزُقنی رِزقاً حَلالاً یَکفینی وَلاتَرزُقنی رِزقاً یُطغینی وَلا تَبتَلِیَنّی بِفَقرٍ أشقی بِهِ مُضَیَّقاً عَلَیَّ… ؛

خدایا روزی کن مرا رزق حلالی که کفایتم کند و روزی مکن آن رزقی که به سرکشی‌ام کشاند و مرا به فقری گرفتار نساز که در تنگایم قرار دهد و بدبخت شوم.

التهذیب ۳/۷۷/۶

امام حسن(ع):

فَإِنَّ الرِّزقَ مَقسومٌ وَ استِعمالُ الحِرصِ استِعمالُ المَاثِمِ؛

روزی قسمت شده است و حرص زدن سبب مبتلا شدن به گناهان می‌شود.

بحارالأنوار ۷۸/۱۰۶/۴

امام علی‌ (ع):

إذا ألطَأتِ الأرزاقُ عَلَیکَ فَاستَغفِرِ اللهَ یُوَسَّع عَلَیکَ فیها؛

هرگاه در روزی تو تأخیر و تنگی پدید آمد، آمرزش بخواه تا روزی را بر تو فراخ گرداند.

بحارالأنوار ۷۷/۲۷۰/۱

امام صادق(ع):

فی قولِهِ تَعالی "وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لایَحتَسِبُ" أی یُبارِکُ لَهُ فیما آتاهُ؛

درباره‌ی آیه‌ی " و اورا از جایی که گمانش را نمی‌برد روزی می‌دهد" فرمودند: یعنی به آنچه که عطایش فرموده است برکت و فزونی می‌بخشد.

نورالثقلین ۵/۳۵۷/۴۶

رسول اکرم(ص):

مَن رَضِیَ بِما رَزَقَهُ اللهُ قَرَّت عَینُهُ؛

هر کس به آنچه خداوند روزیش کرده راضی باشد، خوش و خرّم بماند.

امالی طوسی ۲۲۵/۳۹۳

امام باقر(ع):

إِنَّ العَبدَ لَیَُذنِبُ الذَّنبَ فَیُزوی عَنهُ الرِّزقُ؛

بندگاه گناه می‌کند و به سبب آن روزی از او گرفته می‌شود.

کافی ۲/۲۷۰/۸