اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۵ روایة : ۱

فضل بن ابى قره گوید: حضرت صادق (ع ) فرمود: هیچ مؤ منى نیست جز اینکه در او دعابة هست ، من عرضکردم : دعابة چیست ؟ فرمود: مزاح

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۲

یونس شیبانى گوید: حضرت صادق (ع ) فرمود: شوخى کردن شما با همدیگر چگونه است ؟ عرضکردم : اندک است ، فرمود: اینگونه نباشید زیرا شوخى از خوش خلقى است ، و تو بدان وسیله برادرت را خوشحال و مسرور کنى ، و هر آینه رسول خدا (ص ) با کسى شوخى مى کرد و مى خواست که او را شاد و مسرور کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۳

عبداللّه بن محمد جعفى گوید: شنیدم حضرت باقر (ع ) مى فرمود: خداى عزوجل آنکس که میان جمعى شوخى و خوشمزگى کند دوستش دارد در صورتیکه فحشى نباشد

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۴

حضرت صادق (ع ) فرمود: خنده مؤ من تبسم است

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۵

حضرت صادق (ع ) فرمود : خنده بسیار دل را بمیراند. و فرمود: بسیار خندیدن دین را آب کند چنانچه آب نمک را

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۶

حضرت صادق (ع ) فرمود :خنده بى مورد از نادانى است . (سکونى راوى حدیث ) گوید: و آن حضرت پیوسته مى فرمود: خنده اى که دندانها آشکار شود مکن با اینکه کردارهاى رسوا کننده اى انجام داده اى ، و آنکس که کارهاى زشت کرده از بلاهاى شبانه آسوده نیست

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۶ روایة : ۷

حضرت صادق (ع ) فرمود: مبادا مزاح کنید که آبرو را مى برد

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۷ روایة : ۸

حضرت صادق (ع ) فرمود:هرگاه مردى را دوست دارى با او مزاح و ستیزه مکن

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۷ روایة : ۹

حضرت صادق (ع ) فرمود:قهقهه از شیطان است

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۷ روایة : ۱۰

عنبسه عابد گوید: شنیدم حضرت صادق (ع ) مى فرمود: خنده بسیار آبرو را مى برد

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۴۸۷ روایة : ۱۱

صفحه قبلی

حضرت رسول اکرم(ص)

بهترین اعمال نزد خداوندحفظ زبان است.

بیشترین گناهان فرزند آدم از زبان است..

هرکس که مردم اززبان او بترسند اهل جهنم است

چهل گناه متداول زبان

اظهار حسد وبخل

دیگران را به نام بدصدازدن

دل شکستن

دروغ گفتن

بدزبانی درمعاشرت

تملق وچاپلوسی

سرزنش بیجا

وعده دروغ

خشونت درگفتار

بامکر وحیله سخن گفتن

امر به منکر

قسم دروغ

فحش وناسزاگفتن

مزاح  زیاد

نهی ازمعروف

شهادت ناحق

سخن چینی کردن

تهمت زدن

رنجاندن مؤمن

خبری راندانسته گفتن

ناامیدکردن

زخم زبان زدن

بدخلقی

تحریف مسائل دینی

شوخی بانامحرم

آبروریزی

تصدیق کفروشرک

حکم ناحق

ریا درگفتار

تقلیدصدای کسی کردن

غیبت کردن

لعنت کردن مردم

فاش کردن اسرارمردم

کبردرگفتار

مسخره کردن

طعنه زدن

فریاد زدن بیجا

بدعت دردین

شایعه پراکنی

عیبجویی از دیگران

عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص سِبَابُ الْمُؤْمِنِ کَالْمُشْرِفِ عَلَى الْهَلَکَةِ

از امام صادق علیه السلام روایت شده که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: دشنام گوى مؤ من مانند کسى است که در پرتگاه هلاکت است

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۳ روایة :۱

 حـضرت باقر (علیه السلام ) فرمود

عـِدَّةٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ فَضَالَةَ بـْنِ أَیُّوبَ عـَنْ عـَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُکَیْرٍ عَنْ أَبِى بَصِیرٍ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص سِبَابُ الْمُؤْمِنِ فُسُوقٌ وَ قِتَالُهُ کُفْرٌ وَ أَکْلُ لَحْمِهِ مَعْصِیَةٌ وَ حُرْمَةُ مَالِهِ کَحُرْمَةِ دَمِهِ

امـام بـاقـر (عـلیـه السـلام ) فـرمـود: که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرموده است : دشنامگویى بمؤ من نافرمانى است ، و جنگیدن با او کفر است ، و خوردن گوشش (بوسیله غیبت ) گناه است ، و احترام مال مؤ من مانند احترام خون اوست

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۴ روایة :۲

 حـضرت باقر (علیه السلام ) فرمود

عـَنـْهُ عـَنِ الْحـَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِى بَصِیرٍ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قـَالَ إِنَّ رَجـُلًا مِنْ بَنِى تَمِیمٍ أَتَى النَّبِیَّ ص فَقَالَ أَوْصِنِی فَکَانَ فِیمَا أَوْصَاهُ أَنْ قَالَ لَا تَسُبُّوا النَّاسَ فَتَکْتَسِبُوا الْعَدَاوَةَ بَیْنَهُمْ

حـضرت باقر (علیه السلام ) مردى از قبیله بنى تمیم نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آمـده عـرض کـرد: بـمـن سـفـارشـى (و وصـیتى ) بفرما، پس در آنچه حضرت باو سفارش فـرمـود ایـن بـود که : بمردم دشنام مدهید تا (در نتیجه ) کسب عداوت (و دشمنى ) میان آنها کنید

اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۶۴ روایة :۳

ابـْنُ مـَحـْبـُوبٍ عـَنْ عـَبـْدِ الرَّحـْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ أَبِى الْحَسَنِ مُوسَى ع فِى رَجُلَیْنِ یـَتـَسـَابَّانِ قـَالَ الْبـَادِى مـِنـْهـُمـَا أَظـْلَمُ وَ وِزْرُهُ وَ وِزْرُ صـَاحـِبـِهِ عَلَیْهِ مَا لَمْ یَعْتَذِرْ إِلَى الْمَظْلُومِ

عـبـد الرحـمـن بن حجاج از حضرت موسى بن جعفر (علیه السلام ) حدیث کند که درباره دو مـردیکه بهم دشنام دهند فرمود: آنکه آغاز بدشنام کرد ستمکارتر است ، و گناه او و گناه رفیقش بگردن اوست تا زمانیکه از ستمکشیده (و مظلوم ) معذرت نخواسته

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۴ روایة :۴

حـضرت باقر (علیه السلام ) فرمود

أَبـُو عـَلِیٍّ الْأَشـْعـَرِیُّ عـَنْ مـُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جـَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَا شَهِدَ رَجُلٌ عَلَى رَجُلٍ بِکُفْرٍ قَطُّ إِلَّا بَاءَ بِهِ أَحَدُهُمَا إِنْ کَانَ شـَهـِدَ بـِهِ عـَلَى کـَافـِرٍ صـَدَقَ وَ إِنْ کـَانَ مـُؤْمِناً رَجَعَ الْکُفْرُ عَلَیْهِ فَإِیَّاکُمْ وَ الطَّعْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ

حـضـرت بـاقـر عـلیـه السـلام فـرمـود: هـیـچـگـاه مـردى بـکـفـر مـرد دیـگـر گـواهى ندهد (مثل اینکه بگوید: تو کافرى ، یا بگوید، اى کافر) جز اینکه از آندو بر گردد، اگر بـکفر کافرى گواهى داده (یعنى طرفش واقعاکافر بوده ) که راست گفته ، و اگر مؤ من است کفر بخودش بر گردد، پس مبادا به مومنى طعن زنید

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۴ روایة :۵

الْحـَسـَنُ بـْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْوَشَّاءِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حـَمـْزَةَ عـَنْ أَحَدِهِمَا ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ إِنَّ اللَّعْنَةَ إِذَا خَرَجَتْ مِنْ فِى صَاحِبِهَا تَرَدَّدَتْ فَإِنْ وَجَدَتْ مَسَاغاً وَ إِلَّا رَجَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا

على بن حمزة گوید: از حضرت باقر یا حضرت صادق علیهما السلام شنیدم که فرمود: هـمـیـن که لعنت از دهان کسى بیرون آمد (در هو) مردد ماند، پس اگر جائى پیدا کرد (که در آن قرار گیرد) برود. وگرنه بصاحب خود( یعنى گوینده ) بر گردد

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۵ روایة :۶

مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عُقْبَةَ عـَنْ عـَبـْدِ اللَّهِ بـْنِ سـِنـَانٍ عـَنْ أَبـِى حـَمـْزَةَ الثُّمـَالِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع یَقُولُ إِنَّ اللَّعـْنـَةَ إِذَا خـَرَجَتْ مِنْ فِی صَاحِبِهَا تَرَدَّدَتْ بَیْنَهُمَا فَإِنْ وَجَدَتْ مَسَاغاً وَ إِلَّا رَجَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا

ابـوحـمـزه ثـمـالى گوید: شنیدم حضرت باقر (علیه السلام ) مى فرمود: (و مانند حدیث گذشته را روایت کرده است )

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۵ روایة :۷

  أَبـُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَیْلِ عَنْ أَبـِی حـَمـْزَةَ قـَالَ سـَمـِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ أُفٍّ خَرَجَ مِنْ وَلَایـَتِهِ وَ إِذَا قَالَ أَنْتَ عَدُوِّى کَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلَى أَخِیهِ الْمُؤْمِنِ سُوءاً

 ابـوحـمزه  تمالی گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مى فرمود: هنگامیکه مردى ببرادر مـومـن خـود بگوید ((اف ))از پیوند (دینى ) با او بیرون رفته ، و هرگاه باو بگوید: تـو دشـمـن مـنـى ، یـکى از آندو کافر شده اند، و خداوند از هر مومنى که نیت بد نسبت به برادر مومنش در دل دارد هیچ عملى را نپذیرید

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۵ روایة :۸

حـضرت باقر (علیه السلام ) فرمود

مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحـْیـَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ رِبْعِیٍّ عَنِ الْفُضَیْلِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَا مِنْ إِنْسَانٍ یَطْعُنُ فِى عَیْنِ مُؤْمِنٍ إِلَّا مَاتَ بِشَرِّ مِیتَةٍ وَ کَانَ قَمِناً أَنْ لَا یَرْجِعَ إِلَى خَیْرٍ

حـضرت باقر (علیه السلام ) فرمود: هیچ انسانى در چشم مومنى (یعنى روبرو) باو طعن نزند جز اینکه ببدترین مرگها بمیرد، و سزاوار است که بخیر (و سعادت ) باز نگردد.

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۶۵ روایة :۹

عـَلِیُّ بـْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ أَنَّبَ مُؤْمِناً أَنَّبَهُ اللَّهُ فِى الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ

حـضـرت صـادق (عـلیه السلام ) فرمود: هر که مؤ منى را سرزنش کند، خدا او را در دنیا و آخرت سرزنش ‍ کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۵۹ روایة :۱

حـضـرت صـادق (عـلیه السلام )

عـَنـْهُ عـَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِى عُمَیْرٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِى عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ قـَالَ رَسـُولُ اللَّهِ ص مـَنْ أَذَاعَ فـَاحـِشَةً کَانَ کَمُبْتَدِئِهَا وَ مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِشَیْءٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّى یَرْکَبَهُ

حـضـرت صـادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله و آله و سلم فرموده است : هر کـه کـار زشـتـى را فـاش کـنـد چون کسى است که آن را انجام داده ، و هر که مؤ منى را به چیزى سرزنش کند نمیرد تا مرتکب آن شود

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۵۹ روایة :۲

حـضـرت صـادق (عـلیه السلام )

مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِذَنْبٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّى یَرْکَبَهُ

حـضـرت صـادق عـلیه السلام فرمود: هر که مؤ منى را به گناهى سرزنش کند نمیرد تا آنرا مرتکب گردد

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۵۹ روایة :۳

حـضـرت صـادق (عـلیه السلام )

عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ حُسَیْنِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ لَقِیَ أَخَاهُ بِمَا یُؤَنِّبُهُ أَنَّبَهُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ و

نـیـز آن حـضـرت عـلیـه السـلام فـرمـود: هـر کـه مـؤ منى را دیدار کند به چیزى که او را سرزنش کند، خداوند او را در دنیا و آخرت سرزنش کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۵۹ روایة :۴

عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ سُوءَ الْخُلُقِ لَیُفْسِدُ الْعَمَلَ کَمَا یُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ

امام صادق (ع ) فرمود: بد خوئى کردار را تباه سازد چنانچه سرکه عسل را تباه کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۱ روایة :۱

امام صادق (ع )

عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ النَّبِیُّ ص أَبَى اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِصَاحِبِ الْخُلُقِ السَّیِّئِ بِالتَّوْبَةِ قِیلَ وَ کَیْفَ ذَاکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِأَنَّهُ إِذَا تَابَ مِنْ ذَنْبٍ وَقَعَ فِى ذَنْبٍ أَعْظَمَ مِنْهُ

امام صادق (ع ) فرمود

 که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: خداى عزوجل از صاحب خوى بد توبه نخواسته ، عرض شد: اى رسول خدا این چگونه باشد؟ فرمود: بجهت اینکه هرگاه از گناهى توبه کند در گناه بزرگترى افتد

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۱ روایة :۲ 

امام صادق (ع )

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ سُوءَ الْخُلُقِ لَیُفْسِدُ الْإِیمَانَ کَمَا یُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ

امام صادق (ع ) فرمود

بدخوئى هر آینه ایمان را تباه سازد چنانکه سرکه عسل را تباه کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۱ روایة :۳

امام صادق (ع )

عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ غَالِبٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ سَاءَ خُلُقُهُ عَذَّبَ نَفْسَهُ

امام صادق (ع ) فرمود

هر که خوى او بداست خود را شکنجه دهد

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۲ روایة :۴

امام صادق (ع )

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ یَحْیَى بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَوْحَى اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَى بَعْضِ أَنْبِیَائِهِ الْخُلُقُ السَّیِّئُ یُفْسِدُ الْعَمَلَ کَمَا یُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ

امام صادق (ع ) فرمود: خداى عزوجل به برخى از پیغمبران وحى کرد: که بدخوئى کردار را تباه سازد مانند سرکه که عسل را تباه کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۲ روایة :۵ 

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِى لَیْلَى عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ مَنْ قُسِمَ لَهُ الْخُرْقُ حُجِبَ عَنْهُ الْإِیمَانُ

حضرت باقر علیه السلام فرمود: آنکس که ناسازگارى بهره اش گردد ایمان از او در پس پرده رود

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۰ روایة :۱ 

حضرت باقر علیه السلام

مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَوْ کَانَ الْخُرْقُ خَلْقاً یُرَى مَا کَانَ شَیْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ أَقْبَحَ مِنْهُ

 امام باقر (ع ) فرمود: که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: اگر ناسازگارى دیده شود، چیزى در میان مخلوقات خدا زشت تر از آن نباشد.

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۱ روایة :۲

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَسَّانَ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ

امام صادق (ع ) فرمود: چه زشت است براى مؤ من که میل و رغبتى در او باشد که او را خوار کند

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۹ روایة :۱

 عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْمِنْقَرِیِّ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِیِّ قَالَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع رَأَیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمَّا فِی أَیْدِی النَّاسِ

زهرى گوید: على بن الحسین علیهما السلام فرمود: من تمامى خیر و سعادت را دیدم گرد آمده در اینکه باید طمع از هر چه در دست مردم است برید

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۰ روایة :۳

 مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِیِّ بْنِ سُلَیْمَانَ بْنِ رُشَیْدٍ عَنْ مُوسَى بْنِ سَلَّامٍ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا الَّذِى یُثْبِتُ الْإِیمَانَ فِى الْعَبْدِ قَالَ الْوَرَعُ وَ الَّذِى یُخْرِجُهُ مِنْهُ قَالَ الطَّمَعُ

سعدان گوید: به امام صادق (ع ) عرض کردم : چیست آن که ایمان را در بنده پایدار کند؟ فرمود: ورع و پارسائى (و پرسیدم ) آنچه که او را از ایمان بیرون بود چیست ؟ فرمود: طمع است

اصول کافى جلد ۴ صفحه :۱۰ روایة :۴