مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ سَیْفٍ عَنْ أَبِی أُسَامَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع مَا مَعْنَى أَجْعَلُ صَلَوَاتِی کُلَّهَا لَکَ فَقَالَ یُقَدِّمُهُ بَیْنَ یَدَیْ کُلِّ حَاجَةٍ فَلَا یَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ شَیْئاً حَتَّى یَبْدَأَ بِالنَّبِیِّ ص فَیُصَلِّیَ عَلَیْهِ ثُمَّ یَسْأَلَ اللَّهَ حَوَائِجَهُ
ابو بصیر گوید: از حضرت صادق (ع ) پرسیدم معناى اینکه : همه صلواتم را براى شما قرار دهم )) چیست ؟ فرمود: یعنى پیغمبر (ص ) را مقدمه و جلو هر حاجتى قرار مى دهد، و از خداى عزوجل چیزى درخواست نکند تا بنام پیغمبر (ص ) ابتداء کند و صلوات بر او فرستد، سپس حاجات خود را از خدا درخواست کند
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۴۸ روایة : ۴
شرح :
فیض (ره ) در شرح حدیث (۳) گوید: مقصود از صلوة معناى لغوى آن است که دعا باشد و معناى گفتار آن مرد به پیغمبر (ص ) اینست که هرگاه بدرگاه خداوند درباره حاجتى دعا مى کنم اول بشما دعا مى کنم و آنرا ریشه و پایه قرار مى دهم سپس آنچه براى خود خواهم روى آن قرار دهم و همین است معناى آنچه از تفسیر این حدیث بیاید (که اشاره بحدیث (۴) است ).
————————————————————————————————————————–
حضرت صادق (ع ) فرمود:
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا تَجْعَلُونِی کَقَدَحِ الرَّاکِبِ فَإِنَّ الرَّاکِبَ یَمْلَأُ قَدَحَهُ فَیَشْرَبُهُ إِذَا شَاءَ اجْعَلُونِی فِی أَوَّلِ الدُّعَاءِ وَ فِی آخِرِهِ وَ فِی وَسَطِهِ
رسول خدا (ص ) فرمود مرا چون قدح شتر سوار قرار ندهید، زیرا شتر سوار قدح خود را پر کند و هر زمان خواست بنوشد مرا در اول دعا و وسط و آخر ان قرار دهید
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۴۸ روایة : ۵
شرح :
فیض (ره ) گوید: ابن اثیر گفته است : یعنى در آخر بیاد من نیفتد چنانچه شتر سوار قدح خود را در آخر بار و بنه خود قرار دهد، پس از آنکه از بار کردن همه آنها فارغ گردید آن را پشت آنها بیاویزد، سپس فیض (ره ) گوید: و شاید مقصود این باشد (که همیشه به یاد من باشید نه مانند قدح شتر سوار زیرا که ) شتر سوار یاد قدح خود نکند تا گاهى که تشنه شود و بخواهد آب بیاشامد که در آن هنگام آن را پر کند و بیاشامد، و اوقات دیگر از آن غافل است .
————————————————————————————————————————–
حضرت صادق علیه السلام فرمود:
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِیهِ وَ حُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ إِذَا ذُکِرَ النَّبِیُّ ص فَأَکْثِرُوا الصَّلَاةَ عَلَیْهِ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَى النَّبِیِّ ص صَلَاةً وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ أَلْفَ صَلَاةٍ فِی أَلْفِ صَفٍّ مِنَ الْمَلَائِکَةِ وَ لَمْ یَبْقَ شَیْءٌ مِمَّا خَلَقَهُ اللَّهُ إِلَّا صَلَّى عَلَى الْعَبْدِ لِصَلَاةِ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ صَلَاةِ مَلَائِکَتِهِ فَمَنْ لَمْ یَرْغَبْ فِی هَذَا فَهُوَ جَاهِلٌ مَغْرُورٌ قَدْ بَرِئَ اللَّهُ مِنْهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَهْلُ بَیْتِهِ
چون نام پیغمبر صلى اللّه علیه و آله برده شد بسیار بر او صلوات بفرستید، زیرا هر کس یک صلوات بر پیغمبر صلى اللّه علیه و آله فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشته ها بر صلوات فرستد، و چیزى از مخلوقات خدا نماند جز اینکه بر این بنده صلوات فرستد براى آنکه خداوند و فرشتگان براى او صلوات فرستند، و هر کس در این فضیلت رغبت نکند پس او نادان و مغرور است ، و خدا و رسول و خاندانش از او بیزارند
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۴۹ روایة : ۶
شرح :
مجلسى (ره ) گوید: اینکه فرمود: ((بسیار صلوات بر او بفرستید)) محمول بر استحباب است چناچه اجماع بر آن است ، و اینکه فرمود: ((خداوند در هزار صف فرشتگان بر او صلوات فرستد)) چند معنى اول که ظاهر هم همانست این است که خداوند بر او ثنا گوید و صلوات فرستد به کلامیکه آن کلام را هزار صف از فرشتگان بشنوند و آنها نیز به صلوات خداوند عزوجل صلوات فرستند. و پس از آن چند وجه دیگر نقل کرده (و در آخر باب هم در فائده پنجم از فوائدى که ذکر کرده معانى دیگرى نقل کند) تا آنکه گوید: و مقصود از صلوات بر پیغمبر صلى اللّه علیه و آله بر او و آل او است ، نه صلوات بر پیغمبر صلى اللّه علیه و آله فقط، زیرا در روایات خاصه و عامه وارد شده که صلوات به او بدون صلوات بر آل پذیرفته نیست ، بلکه از اخبار ما ظاهر گردد که حرام و موجب عقاب است … و در آخر این خبر نیز اشاره اى بدان شده .
————————————————————————————————————————–
در حال بارگزاری ...
نویسنده: 
